Το gaming στα χρόνια της πανδημίας

Worst apocalypse ever?
Ps Symbols

2020: Ίσως η μόνη χρονιά που βιώνουμε όλοι λίγο πολύ τις ίδιες καταστάσεις. Μια χρονιά οπού ο καθένας μπορεί να ταυτιστεί με τις εμπειρίες του διπλανού του. Η καθημερινότητα μας διεκόπη βίαια και απροειδοποίητα πριν μερικούς μήνες και η επιστροφή της δεν θα είναι εύκολη υπόθεση. Ο περιορισμός στο σπίτι σίγουρα δεν είναι μια ευχάριστη κατάσταση για κανέναν μας.

Αυτό που λείπει από όλους μας είναι η αλλαγή παραστάσεων και περιβάλλοντος. Οι ίδιοι τέσσερις τοίχοι κάπου χάνουν τη χάρη τους. Υπάρχει όμως τρόπος να ταξιδέψει κανείς χωρίς να βγει από το σπίτι του? Φυσικά και υπάρχει και λέγεται gaming.

Πάρα πολλές φορές ανά τα χρόνια έχει γίνει συζήτηση γύρω από την αξία του χρόνου που ξοδεύεται σε video games. Είναι χρόνος χαμένος? Προσφέρουν κάτι ουσιαστικό?
Όπως με κάθε μέσο ψυχαγωγίας, έτσι και με τα video games η απάντηση δεν μπορεί να είναι απόλυτη. Δεν υπάρχει μάυρο και άσπρο. Δεν μπορείς να κρίνεις το σύνολο από ένα μόνο άτομο του συνόλου (χρήσιμη συμβουλή και για τις κοινωνικές μας συναναστροφές).

Υπάρχουν ταινίες, τραγούδια, βιβλία με νόημα και μηνύματα που θα σου προσφέρουν κάτι ουσιώδες στο τέλος. Υπάρχουν και άλλα που δεν προσπαθούν (ή δεν ήθελαν εξ αρχής να προσπαθήσουν) ιδιαίτερα. Είναι χρέος του καθενός μας να κρίνει μόνος του τι αξίζει τον περιορισμένο χρόνο του.

Γιατί λοιπόν να μην υπάγονται και τα video games στο ίδιο σκεπτικό?

Γιατί είναι ένα νεότερο, συγκριτικά, μέσο έκφρασης και η κοινωνία μας σε ένα μεγάλο ποσοστό διοικείται από ανθρώπους μεγαλύτερης ηλικίας με ξεπερασμένες απόψεις. Είναι λογικό όταν στo μυαλό σου η λέξη video game είναι συνυφασμένη με το Pac Man, να μην μπορείς να λάβεις το μέσο σοβαρά.

Sam Porter Bridges

Τα video games όμως εξελίσσονται ραγδαία. Μέσα σε μόλις δυο δεκατίες, έχουμε πάει από γραφικά που θυμίζουν Lego, σε cutscenes που κυριολεκτικά δεν ξεχωρίζουν οι ηθοποιοί από τα CGI. Κυρίως όμως, έχουμε πάει από την απλή δομή του ‘ κάνε Χ, πάρε Υ πόντους ‘, σε εμπειρίες ζωής. Πλέον τα games χάρη στη διαδραστικότητά τους μπορούν να πουν ιστορίες με διαφορετικό τρόπο από μια ταινία π.χ.

Για να επανέλθω στο θέμα όμως, τι είναι αυτό το οποίο προσφέρουν τα video games περισσότερο από κάθε άλλο μέσο ψυχαγωγίας? Τι είναι αυτό το οποίο είναι πιο σημαντικό από ποτέ το 2020?

Η απόδραση από την πραγματικότητα

Τοποθετώντας ένα δίσκο στην κονσόλα μας, έχουμε τη δυνατότητα να ταξιδέψουμε σε έναν κόσμο της επιλογής μας. Σε έναν κόσμο στον οποίο δεν είμαστε απλοί παρατηρητές και επισκέπτες, αλλά έναν κόσμο που θα βυθιστούμε για δεκάδες ώρες.

Πολύς κόσμος θα κρίνει την απόδραση από την πραγματικότητα ως έναν μη υγιή τρόπο αντιμετώπισης των συνθηκών. Υπάρχει όμως μια μεγάλη κόκκινη γραμμή ανάμεσα σ’αυτό και την αλήθεια. Η γραμμή αυτή λέγεται εθισμός. Το να ξεφεύγει κανείς σε ελεγχόμενες δόσεις από τις υπάρχουσες συνθήκες του κόσμου μας, βοηθά στην ισορροπημένη ψυχολογία του. Αποτελεί άλλωστε ένας εντελώς διαφορετικό φαινόμενο από τον εθισμό στην απόδραση.

Η αλήθεια είναι πως τα video games με βοήθησαν πάρα πολύ στη χρονιά της επιδημίας και της καραντίνας. Ο άπλετος χρόνος είχε ως αποτέλεσμα να αδειάσω λίγο το backlog μου τερματίζοντας πάνω από 20 games μες στo 2020. Τα περισσότερα εξ αυτών θα μου μείνουν ως πολύ ξεκάθαρες αναμνήσεις στον καιρό της στασιμότητας. Μια χρονιά η οποία σε ένα τεράστιο ποσοστό της ‘πήγε στα σκουπίδια‘, θα μου αφήσει ως αναμνήσεις, ιστορίες από ψηφιακούς κόσμους.

Το 2020 βυθίστηκα για πρώτη φορά στην ‘Rapture‘, ταξίδεψα τους πλανήτες του σύμπαντος του Star Wars και σκαρφάλωσα το βουνό Celeste. Γύρισα όλες τις Η.Π.Α. με τα πόδια και ένα κωμικό πυργάκι από πακέτα στην πλάτη μου. Χάθηκα στο Spencer Mansion (δεν το προτείνω για διακοπές), έκανα roadtrip στις λεωφόρους του Days Gone και πάλεψα για το περιβάλλον στο Midgar.

Όταν κουράστηκα να ταξιδεύω σε μέρη, ταξίδεψα και στο χρόνο.

Tsushima 1274 μ.χ.
Aquitaine 1348 μ.χ.
Λονδίνο 1918 μ.χ.
Kamurocho 1988 μ.χ.

Star Wars Jedi: Fallen Order

Το 2020 ήταν μια πολυάσχολη χρονιά γενικώς

Πέραν όμως των αναμνήσεων που γεννήθηκαν σε φανταστικούς κόσμους, έχουμε κι αυτές που προέκυψαν στο δικό μας σύμπαν. Στην καραντίνα της άνοιξης πέρασα 2 μήνες μακριά από το σπίτι μου και όλους τους φίλους μου. Έτσι ο μόνος τρόπος κοινωνικοποίησης μου ήταν ένα βραδινό session στο Call of Duty: Warzone. Κάθε βράδυ η παρέα ετοίμαζε ακουστικά και μικρόφωνα για να ριχτεί στην μάχη στο Verdansk. Μπορεί να είμαστε επιεικώς τραγικοί στο παιχνίδι αλλά δεν είχε καμία σημασία. Σε μια περίοδο που ήμασταν ο ένας μακριά από τον άλλον επ άοριστον, φτιάξαμε τόσες ωραίες ιστορίες και γελάσαμε τόσο πολύ. Χάρη σε ένα απλό video game, βιώσαμε κάτι που όλοι είχαμε ανάγκη σ’αυτούς τους πρωτόγνωρους καιρούς.

Ακόμη, είδα άγνωστους ανθρώπους από κάθε μέρος του κόσμου να γίνονται ένα στις γειτονιές του Animal Crossing: New Horizons. Αυτό το φαινομενικά απλό και μη ανταγωνιστικό παιχνίδι, ήταν τρομερά σημαντικό για πάρα πολλούς ανθρώπους σε περιόδους lockdown. Δεν έχω αγγίξει καν τον τίτλο και έχω πλήρη επίγνωση της επίδρασης που είχε στην ψυχοσύνθεση πάρα πολλών ανθρώπων.

Μια από τις καλύτερες στιγμές της χρονιάς ήταν ένα πρωινό του Ιουνίου. Το προηγούμενο βράδυ είχα αυτό το συναίσθημα ανυπομονησίας που δε σ’αφήνει να κοιμηθείς, όπως το βράδυ πριν τις διακοπές. Το πρωί ξύπνησα και πήγα να βρω τον κολλητό μου, για να πάμε να παραλάβουμε την παραγγελία μας για το παιχνίδι που περιμέναμε 4 χρόνια. Ναι, το γνωστό παιχνίδι που παραλίγο να ξεκινήσει 3ο παγκόσμιο. Παίζοντας παράλληλα το The Last of Us Part II, συζητούσαμε και φρικάραμε παρέα σε κάθε εξέλιξη αυτού του roller coaster συναισθημάτων.

2020: The Future of Gaming is here

Φέτος, οι gaming παρουσιάσεις ήταν event για παρέα και μπίρες α λα Champions League. Πώς να ξεχαστεί η αποκάλυψη του Playstation 5? Ή του επερχόμενου God of War? Στιγμές που παιδικά όνειρα έγιναν πραγματικότητα με τα Crash Bandicoot 4 και Hogwarts Legacy? Τα πανέμορφα remake των Demon’s Souls και Nier: Replicant?
Μόνο ένα πράγμα λείπει πλέον από το 2020.
Miyazaki έχεις 21 μέρες, κανόνισε!

Θα αναρωτιέστε σ’αυτό το σημείο γιατί σας αράδιασα το πως πέρασα τη χρονιά μου και ποιον ενδιαφέρει. Ο σκοπός αυτού του κειμένου είναι να σας κάνει να σκεφτείτε τις αντίστοιχες εμπειρίες που είμαι σίγουρος πως είχατε με games και φίλους φέτος. Να συνειδητοποιήσετε πως αυτές οι μικρές στιγμές ήταν χρυσάφι στα χρόνια του Covid και να εκτιμήσετε τα όποια καλά της όλης υπόθεσης. Είναι ένας μικρός ύμνος (ή και παραλήρημα) στην ελπίδα για ένα καλύτερο 2021 με τις ασχολίες και τους φίλους που αγαπάμε.

Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter
error: Naughty! No copying!!