Trophies που έβαλαν stop στο Platinum

Δύσκολος καιρός να είσαι trophy hunter!
trophy hunter

Τα trophies μπήκαν στη gaming καθημερινότητά μας πριν αρκετά, πλέον, χρόνια μέσω του Xbox 360 αρχικά (και εν συνεχεία του PS3). Κάθε τίτλος έρχεται με ξεχωριστά επιτεύγματα που ο παίκτης μπορεί να κερδίσει επιτυγχάνοντας συγκεκριμένους στόχους. Τα trophies για κάποιον κόσμο είναι χάσιμο χρόνου, ενώ για άλλους δίνουν extra περιεχόμενο και αφορμή να συνεχίσουν να παίζουν ένα game. Η δική μου άποψη είναι πως εξαρτάται από την φύση του κάθε trophy και τι προσφέρει αυτό στον εκάστοτε παίκτη.

Υπάρχουν, άλλωστε πολλά διαφορετικού τύπου trophies. Εύκολα, μέτρια, δύσκολα. Trophies που τεστάρουν τις ικανότητες, τη γνώση ή την αντοχή του παίκτη. Σίγουρα, κάθε παίκτης θα συναντήσει ένα συγκεκριμένο trophy που θα τον ωθήσει να εγκαταλείψει το κυνήγι του πολυπόθητου platinum.
Κάποιοι developers επιλέγουν να βάλουν κάποια άκρως απαιτητικά trophies στο game τους. Trophies τα οποία μόνο κάποιος ο οποίος έχει τελειοποιήσει το παιχνίδι θα μπορέσει να αποκτήσει. Όπως to ‘Worthy of Legend trophy του Devil May Cry V.

Για να κατακτήσει κάποιος το εν λόγω trophy οφείλει να λάβει S rank σε κάθε mission σε όλες τις δυσκολίες εκτός του Heaven or Hell.
Trophies σαν αυτά έχουν ως σκοπό να ξεχωρίσουν τον καλό παίκτη από τον άριστο, το οποίο είναι απολύτως σεβαστό και κατανοητό.
Σ’αυτό το άρθρο όμως δεν θα μιλήσουμε για τα πιο δύσκολα trophies, αλλά εκείνα που η λογική πάει περίπατο.

Hyper Light Drifter

The Dash Eternal / Hyper Light Drifter

Το Hyper Light Drifter είναι ένα από τα, σχετικά, κρυμμένα διαμάντια της γενιάς που μας πέρασε. 16 bit αισθητική με πανέμορφα χρώματα και περιβάλλοντα. Γρήγορο και απαιτητικό combat style, απέναντι σε mobs εχθρών ή εξαιρετικά bosses. Ακόμη, ο παίκτης ωθείται ενεργά στην εξερεύνηση για τα άπειρα μυστικά, καθώς πολλά απ’αυτά ξεκλειδώνουν upgrades.

Το platinum trophy, εμπεριέχει μέσα trophies για no death run του παιχνιδιού και τερματισμό του new game plus. Το ng+ μειώνει τα hp του παίκτη από 5 σε 2, που σημαίνει πως και στα 2 trophies ο παίκτης οφείλει να είναι άψογος.
Προσωπικά, βρήκα τα trophies αυτά, ένα ευχάριστο challenge, που θα με ωθούσε να παίξω το game με διαφορετική προσέγγιση. Το trophy που με ανάγκασε να εγκαταλείψω την ιδέα του platinum, δεν είναι άλλο από το ‘The Dash Eternal‘.

Ένα βασικό ability του drifter είναι ένα chain dash το οποίο μέσω ενός upgrade μπορεί να κάνει chain επ άπειρον. Το συγκεκριμένο chain ωστόσο, έχει ένα πολύ συγκεκριμένο χρονικό παράθυρο για να εκτελεστεί σωστά το combo. Το οποίο είναι αρκετά λογικό και ευχάριστο σαν επιλογή, καθώς του δίνει ένα κάποιο επίπεδο skill και δεν του επιτρέπει να γίνει ένα overpowered spam. Οι developers της Heart Machine όμως, πήγαν ένα βήμα παρακάτω, απαιτώντας για το ‘The Dash Eternal‘ trophy, 800 σερί dashes! Για να δώσω λίγο περισσότερο νόημα στους αριθμούς, το ‘Chain Dash Championtrophy, ζητάει μόλις 25 dashes. Από το 25 ως το 800 υπάρχει μια κάποια απόσταση.
Ακόμη και χωρίς το απαιτητικό παράθυρο της εκτέλεσης του combo, το να πατήσεις ένα κουμπί 800 συνεχόμενες φορές είναι μια πολύ κακή ιδέα για trophy.

Final Fantasy XV

Survival Expert / Final Fantasy XV

Στο Final Fantasy XV γνωρίσαμε και δεθήκαμε την παρέα των Noctis, Gladiolus, Ignis και Prompto. Ο κάθε χαρακτήρας είχε ένα ξεχωριστό χόμπι όπως ψάρεμα, μαγειρική, φωτογραφία και…περπάτημα. Το max level του κάθε χόμπι συνοδεύεται από το δικό του trophy με τα 3 εξ αυτών να μαξάρουν χωρίς ιδιαίτερη δυσκολία.

EnterSurvival Expert‘.

Ο Gladiolus ανεβάζει το level του χόμπι με βάση τα βήματα τα οποία έχει περπατήσει. Φυσικά, τα βήματα εν μέσω combat δεν υπολογίζονται. Το πρόβλημα έρχεται αρχικά στη γενικότερη προσέγγιση της ιστορίας από πλευράς game. Το βασικό charm και δέσιμο του παίκτη με τους χαρακτήρες, είναι οι διαδρομές με το Regalia. Ένα απλό road trip μεταξύ φίλων κατά το οποίο οι διάλογοι μεταξύ των χαρακτήρων δίνουν βάθος στη σχέση τους. Το παιχνίδι κυριολεκτικά ξεκινάει με την παρέα να σπρώχνει το αυτοκίνητο υπό τους ήχους του ‘Stand by Me‘.

Επιπλέον, αργότερα μες στο παιχνίδι προστίθενται τα φανταστικά πλάσματα ονόματι Chocobos ως έξτρα μέσο μετακίνησης. Επομένως, κάπου στο κυνήγι του συγκεκριμένου trophy, χάνεται το focus της αφήγησης.
Έχοντας περίπου 4045 ώρες παιχνιδιού όταν έπεσαν τα credits, το survival skill του Gladio ήταν στο level 8 με max το 10.
Εντάξει, σκέφτηκα αφελώς, θα το φαρμάρω λίγα λεπτά και θα ανέβει. Τα λεπτά έγιναν ώρες και οι ώρες έγιναν ένα λαστιχάκι, δεμένο στα analog sticks του dualshock! Μ’αυτόν τον τρόπο οι χαρακτήρες έτρεχαν σε κύκλους όσο εγώ πήγα για ύπνο. Εν τέλει, πέρασαν πολλές ώρες μέχρι να βγει το παραθυράκι του trophy. Φαντάζομαι πως δε χρειάζεται να εξηγήσω γιατί βρίσκω ανόητο και άσκοπο, οποιοδήποτε trophy με αναγκάζει να δέσω το controller μου με λαστιχάκι!

Dark Souls III

Master of Miracles / Dark Souls III

To τέλος της επικής τριλογίας της From Software είναι προσωπικά, ένα από τα αγαπημένα μου games για την προηγούμενη γενιά. Με ένα τρομερά καλό boss roster και το πιο καλογυαλισμένο χειρισμό που έχει δει η σειρά, οι εκατοντάδες ώρες μου στο game πέρασαν νερό. Μέχρι που αποφάσισα να κυνηγήσω το platinum trophy. Το κυνήγι αυτό έμελλε να σταματήσει για πάντα στο 91%.

Ο λόγος είναι τα ‘Master of..’ trophies και κυρίως το ‘Master of Miracles‘.
Για την κατάκτησή του, ο παίκτης πρέπει να μαζέψει όλα τα miracles που υπάρχουν στο game. Με κάποια να κρύβονται πίσω από covenant rewards.
Τι σημαίνει αυτό στην πράξη όμως? Σημαίνει πως ο παίκτης πρέπει να βρει 30 συγκεκριμένα items και να τα προσφέρει ως tribute στο αντίστοιχο covenant. Δεν πρόκειται όμως για κάποιο διασκεδαστικό scavenger hunt στο διαλυμένο κόσμο του Dark Souls III.

Ο παίκτης έχει 2 τρόπους να μαζέψει τα εν λόγω items. Πρώτον, μέσω online pvp, το οποίο προσωπικά, δεν με ενδιέφερε ποτέ και σε συνδυασμό με τα τεράστια summon times, δεν ήταν επιλογή.
Δεύτερον, σκοτώνοντας συγκεκριμένους εχθρούς οι οποίοι κάποιες φορές αφήνουν πίσω τους αυτά τα items. Το πρόβλημα βρίσκεται στα απαράδεκτα drop rates που όρισε η From Software. Ακόμη και αυξάνοντας τα drop rates με κάθε πιθανό τρόπο (rusted coins, symbol of avarice και max luck) τα ποσοστά ήταν απελπιστικά.

Έχοντας φτάσει τόσο κοντά στο platinum, προσπάθησα για κάποιες ημέρες. Μέχρι που συνειδητοποίησα πως ένα από τα αγαπημένα μου games είχε καταντήσει αγγαρεία. Σ’αυτό το σημείο τράβηξα τη γραμμή μεταξύ επιμονής και εμμονής.

Geralt

Master Marksman – The Witcher 3: Wild Hunt

Μέχρι και σήμερα θεωρώ το ‘The Limits of the Possible‘, το πιο απαιτητικό Platinum trophy στη συλλογή μου. Με trophies που απαιτούν να τερματίσεις το game στην υψηλότερη δυσκολία ή να συλλέξεις όλα τα gwent cards, το platinum δεν είναι περίπατος. Ωστόσο, η αγάπη μου για το παιχνίδι και τον άψογα σχεδιασμένο κόσμο του, με βοήθησαν να μη βαρεθώ ποτέ.
Well, σχεδόν ποτέ.

Το trophy, το οποίο δοκίμασε τα όρια της υπομονής μου, ήταν το ‘Master Marksman‘. Για να επιτευχθεί το ‘Master Marksman‘ πρέπει o παίκτης να πετύχει 50 headshot με το crossbow. Ακούγεται απλό, σωστά?
Το πρόβλημα είναι πως το crossbow είναι εξαιρετικά άβολο στο χειρισμό και δεν το χρησιμοποίησα παρά ελάχιστες φορές σε 300+ ώρες παιχνιδιού. Ακόμη χειρότερο από το crossbow, είναι το headshot detection του game. Δεν υπάρχει καμία οπτική ένδειξη headshot και το τι αναγνωρίζει το game ως headshot είναι εντελώς ασταθές.
Κάπως έτσι καταλήγεις να σκοτώνεις τους ίδιους 10 bandits και να κάνεις fast travel μπρος – πίσω στην ίδια περιοχή για ώρες.

Not fun.

Red Dead Online

Κάθε online trophy σε single player game

Με βασικούς ένοχους τις Rockstar και Naughty Dog, οι οποίες συστηματικά επιλέγουν να βάζουν online trophies σε αγαπημένα single player games.

The Last of Us, Red Dead Redemption, Uncharted κ.ο.κ.

Μιλάμε για κάποιες από τις καλύτερες single player εμπειρίες που έχει να προσφέρει το gaming, οι οποίες δε χρειάζονται κανενός είδους multiplayer. Αλλά οκ. Αυτή είναι η δική μου άποψη. Η επιτυχία του GTA Online μιλάει από μόνη της, άλλωστε.

Οι περισσότεροι developers όμως, επιλέγουν να τοποθετούν τυχόν online trophies σε ξεχωριστή κατηγορία, που δεν επηρεάζει το platinum.
Προσωπικά, όταν σκέφτομαι gaming και διασκέδαση, το μυαλό μου πάει αμέσως στη σειρά Uncharted. Οι περιπέτειες του Nathan Drake, βρίσκουν την τέλεια ισορροπία narrative, περιπέτειας, διασκέδασης και πρόκλησης. Είναι μια σειρά παιχνιδιών που μπορούν να παιχτούν σε κάθε mood.
Δεν είναι πολλά τα games που μπορώ να παίξω είτε με πλήρη συγκέντρωση και καθαρό μυαλό, είτε μετά από μια κουραστική μέρα.
Πλέον, θεωρώ το Uncharted 4 ως τη definitive Uncharted εμπειρία, επομένως είναι μεγάλο κρίμα που δεν μπορώ να βουτήξω στο κυνήγι του platinum. Καθώς, δεν έχω καμία απολύτως διάθεση να παίξω τα multiplayer modes του, ασχέτως αν τα trophies αυτά θεωρούνται εύκολα ή μη χρονοβόρα.

Πείτε μας στα σχόλια ποια trophies σας έκαναν να εγκαταλείψετε το κυνήγι ενός platinum? Ελάτε στην facebook παρέα μας και επισκεφτείτε το www.PlayStationLab.gr για να μαθαίνετε όλα τα νέα γύρο από τον μαγικό κόσμο του gaming.

Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter
error: Naughty! No copying!!